Παρακολούθησα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις προγραμματικές δηλώσεις του Υπουργού Δικαιοσύνης και καθηγητή του ποινικού δικαίου, κυρίου Παρασκευόπουλου και είναι αλήθεια ότι σε γενικές γραμμές τις βρήκα λίαν ενδιαφέρουσες .
Αυτό που δυσκολεύτηκα να καταλάβω είναι η βάση της αντιπαράθεσής του με την προηγούμενη κυβέρνηση, σχετικά με την «κατάργηση» ή μη των φυλακών Γ τύπου, μείζονος ασφαλείας.
Συγνώμη αλλά πρόκειται περί φαρσοκωμωδίας, δεν εξηγείται αλλιώς.
Οι μεν διαμαρτύρονται για την κατάργησή μιας φυλακής που ευτυχώς δεν έφτιαξαν και ο κύριος Υπουργός να λέει ότι θα καταργήσει κάτι που δεν υπάρχει.
Από πότε το φρεσκάρισμα των κελιών και η αντικατάσταση μερικών υαλοπινάκων και βρυσών, γιατί αυτό έγινε στο Δομοκό, καθιστούν μια συμβατική φυλακή σε φυλακή μείζονος ασφαλείας Γ τύπου; Μάλλον για μυθιστορηματική αφήγηση ή κινηματογραφική ταινία του στυλ « Στενές επαφές Γ τύπου» μιλάμε και τίποτα παραπάνω.
Μπορεί η υποψία για τέλεση νέου αδικήματος να είναι ανεκτή δικονομικά και να αρκεί για να προφυλακιστεί κάποιος , η υποψία όμως και μάλιστα του ιδίου οργάνου , ότι αυτός ο κάποιος θα συνεχίσει την παραβατική συμπεριφορά του και μέσα στις φυλακές, άρα ας τον βάλουμε κάπου διαφορετικά, είναι απαράδεκτη.
Καταργεί το τεκμήριο της αθωότητας και περιορίζει τα περιθώρια για μια αντικειμενική δίκη του. Αφού σε μια διαδικασία δίκης προθέσεων έχει προκαταβολικά κριθεί αρνητικά. Αυτό είναι το αίσχος, της κατά τα άλλα φυλακής Γ τύπου και αυτό πρέπει να καταργηθεί, όχι τα κτίρια και η ασφαλή φύλαξή τους.
Η κάθε φυλακή δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο εκτός από χώρος για την εκτέλεση και την έκτιση μιας επιβληθείσας ποινής.
Η εκτέλεση είναι μια τυπική διαδικασία δικονομικού περιεχομένου, η έκτιση είναι μια ουσιαστική παιδαγωγική και παραγωγική διαδικασία. Τώρα, ποια είναι ή ποια πρέπει να είναι η προτεραιότητά μας, δεν νομίζω ότι είναι δύσκολο να απαντηθεί από λογικούς ανθρώπους.
Εν προκειμένω, η αντιπαράθεση για μια φυλακή Γ τύπου, γίνεται περί «όνου σκιάς» Αυτό που έλειπε και εξακολουθεί να λείπει δεν είναι μια φυλακή Γ τύπου – μείζονος ασφαλείας, άλλωστε όλες οι φυλακές οφείλουμε να είναι ασφαλείς. Η ασφάλεια μιας φυλακής δεν κρίνεται από την δυνατότητα αποτροπής απίθανων αποδράσεων, (σε ποια χώρα δεν έχουν γίνει άλλωστε τέτοιες) αλλά από την ασφαλή εσωτερική λειτουργία.
Αυτό που εξακολουθεί να λείπει είναι μια φυλακή που θα κρατούνται οι αποδεδειγμένα απείθαρχοι και σκληροί κατά την κράτησή τους κρατούμενοι. Η ύπαρξή μιας τέτοιας φυλακής , μπορεί να μην εξαφάνιζε, ωστόσο θα περιόριζε την άσκηση βίας και την εκμετάλλευση κρατουμένων από συγκρατουμένους τους και την άσκηση βίας κατά του προσωπικού. Σίγουρα όμως θα ακύρωνε τη διάχυτη αίσθηση ατιμωρησίας που ενισχύει η κράτηση όλων με όλους.
Αυτή όμως η φυλακή έχει άλλο όνομα, λέγεται πειθαρχική φυλακή και τέτοια φυλακή διαθέτουν όλα τα προοδευτικά σωφρονιστικά συστήματα ανά τον κόσμο.
Σε αυτή τη φυλακή δεν θα μετάγονται ή πολύ περισσότερο δεν θα τοποθετούνται κρατούμενοι μέσω μιας μεταφυσικής εκτίμησης ή δίκης προθέσεων. Είναι απαραίτητο οι κρατούμενοι που μετάγονται σε τέτοια φυλακή, να συνοδεύονται από σχετικές αποφάσεις των πειθαρχικών οργάνων, είτε αυτές αφορούν βαριά πειθαρχικά αδικήματα είτε συνεχείς υποτροπές άλλων μικρότερων.
Ο υπάρχων Σωφρονιστικός Κώδικας και ο Εσωτερικός Κανονισμός Λειτουργίας αποτελούν ένα επαρκές , επαρκέστατο θα έλεγα πλαίσιο κανόνων και ορθής αξιολόγησης, που ταυτόχρονα διασφαλίζει τα υπερασπιστικά δικαιώματα των υπό κρίση κρατουμένων .
Εξυπακούεται ότι μετά την μεταγωγή του στην πειθαρχική φυλακή, ο κρατούμενος θα έχει δικαίωμα να αιτείται την επαναμεταγωγή του σε άλλο συμβατικό κατάστημα , αφού πρωτίστως υπάρξει σχετική αξιολόγηση της συμπεριφοράς του από το συμβούλιο της παραπάνω φυλακής.
Πάνω από όλα όμως έχουμε υποχρέωση η λειτουργία όλων των φυλακών, συμβατικών ή μη, να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα του κρατουμένου και να διασφαλίζει αξιοπρεπείς συνθήκες κράτησης. Ο οποιοσδήποτε πειθαρχικός έλεγχος του κρατουμένου χάνει κάθε έννοια και αξία αν ο τρόπος λειτουργίας της φυλακής στην οποία αναγκαστικά διαβιεί, δεν διασφαλίζει και δεν απαντά αποφασιστικά στα δικαιώματά του.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ
ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ 11/02/2015
ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ 11/02/2015
9 σχόλια:
Πολύ κακό για το τίποτα! Το απόλυτα γελοίο του πράγματος είναι ό,τι
κουβάλησαν αρον-αρον παραμονή πρωτοχρονιάς ανθρώπους που εδω και χρόνια έπαιρναν άδειες ,χωρίς πειθαρχικά και με άψογη συμπεριφορά, με μοναδικό κριτήριο το αδικημα που έκαναν πριν είκοσι χρόνια!
Φυλακές υψίστης ασφαλείας α λα ελληνικα!
Κι οταν υπάρχουν κρατούμενοι που έχουν μαχαιρώσει συγκρατούμενο ή έχουν χτυπήσει υπάλληλο πρέπει να περιμένουμε να συνεδριάσει η ΚΕΜ για την πειθαρχική μεταγωγή του και αν....
ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΓΕΛΙΟΙ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ???ΠΟΙΟΣ??ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΣΥΝΑΦΙ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΘΕΛΗΣΕ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΕΙ ΣΤΟ ΚΟΣΜΑΚΗ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΓΙΑΤΙ ΕΦΕΥΓΑΝ ΦΟΥΛ ΟΙ ΔΕΞΙΟΙ ΠΡΟΣ ΤΗ Χ.Α...ΔΙΕΛΥΣΑΝ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΑΝ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ....(ΠΕΣ ΣΤΟ ΨΗΛΟ ΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΑΚΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ Γ...ΕΙ)...ΠΑΡΕΠΙΠΤΟΝΤΩΣ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥ ΤΡΕΙΣ ΚΛ...Ε ΜΙΑ ΜΑΝΤΡΑ....
Θεωρό ότι οι φυλακές ύψιστης ασφαλείας και ο τρόπος που πήγε να πουληθεί η δημιουργία τους εξυπηρετούσε πρώτιστος μικροπολιτικά συμφέροντα. Εδώ και τόσα χρόνια οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης, η υποστελέχωση σε ανθρώπινο δυναμικό και κυρίως φυλακτικό προσωπικό, ο τρόπος που λειτουργούν τα καταστήματα κράτησης, τα οποία ουσιαστικά έχουν αφεθεί στην τύχη τους από το αρμόδιο εποπτικό όργανο, οι συνθήκες ανασφάλειας για τους εγκλείστους και το προσωπικό που επικρατούν καθώς και οι άθλιες πλέον μισθολογικές απολαβές είναι κάποια ζητήματα τα οποία πρέπει να απασχολήσουν σοβαρά τη νέα ηγεσία του υπουργείου. Κανένας υπουργός δικαιοσύνης όσα χρόνια εργάζομαι σε αυτό τον χώρο μέχρι σήμερα δεν έκανε ουσιαστική προσπάθεια για την αναμορφώσει του σωφρονιστικού συστήματος ώστε να λειτουργεί αποτρεπτικά σε νέες παραβατικές συμπεριφορές. Το μόνο που ενδιαφέρει τα στελέχη της λεωφόρο μεσογείων είναι να επικρατεί απόλυτη σιωπή στα καταστήματα κράτησης, αλλά η υπομονή, το φιλότιμο και η ανοχή μας έχει εξαντληθεί. Δεν θα πληρώνουμε εμείς με τη ζωή μας, πλέον την ανυπαρξία των εκάστοτε υπουργών. Ελπίζω η νέα ηγεσία να βγάλει το κερί από τα αυτιά και να ακούσει τις προτάσεις των εκπροσώπων των εργαζομένων γιατί εμείς έχουμε και όραμα και πρόταση αρκεί οι υπεύθυνοι να καθίσουν επιτέλους σοβαρά να μας ακούσουν.
Γκοβίλας Δημήτριος
Οι πρασινοφρουροί που εξουσιάζανε τον χώρο των φυλακών μαζί με τα τσιράκια τους τα γνωστά γιουσουφάκια τους, πότε θα λογοδοτήσουνε για την κατάντια του προσωπικού των φυλακών; Το μόνο που γνωρίζουν να κάνουνε είναι κυβιστήσεις, κανονικότατα και με τον νόμο,και να αλλάζουνε ταμπέλες για να αφορήσουνε το παρελθόν τους. πλανάστε οικτρά αν νομίζετε ότι με τέτοιες μεθόδους θα απαλύνετε τα τομάρια σας.
Ανώνυμε, αυτόκλητε φυλακοφρουρέ, πολύ επίκαιρος είσαι φίλε μου. Για ποιούς πρασινοφρουρούς και για ποια συγκεκριμένα κατάντια των φυλακών μιλάς;
Για την κατάντια της φυλακής που υπηρετείς ή άλλης;
Για οργανωτική, λειτουργική ,οικονομική, κατάντια μιλάς ή για μια γενικευμένη κατάντια;
Έχεις προσδιορίσει τον ρόλο σου στην κατάντια αυτή;
Για το άρθρο στη σελίδα του οποίου φιλοξενείται το σχόλιό σου έχεις να πεις κάτι;
Κοίτα να δεις, για όποια κατάντια και για ότι θες μίλα. Για να έχει αξία η τοποθέτησή σου όμως, προσδιόρισε πότε τουλάχιστον ξεκίνησε η κατάντια στην οποία αναφέρεσαι και πότε κορυφώθηκε. Εκτός, αν όπως αρκετοί άλλοι, πιστεύεις και εσύ, ότι τα χειρότερα έπονται και η κορύφωση αναμένεται.
Έτσι και την ανωνυμία σου θα συνεχίσεις να διατηρείς, μα και ο κόσμος , έστω έμμεσα, θα μπορέσει τουλάχιστον να βγάλει συμπεράσματα σχετικά με το σε ποιους αναφέρεσαι και ποιους καταγγέλλεις.
Γιατί ολοι ξέρουμε ποιοι και πότε κυβέρνησαν , ποιοι και πότε ήταν Υπουργοί Δικαιοσύνης.
Ποιοι και πότε υπηρέτησαν ως στελέχη της κεντρικής διοίκησης .
Πάνω από όλα όμως , όλοι ξέρουμε, ποιοι κατά καιρούς ήταν και ποιοι είναι τώρα οι Διευθυντές και οι Αρχιφύλακες στις φυλακές.
Αν πάλι μιλάς γενικά για όλες τις περιόδους και για όλα τα πρόσωπα , δηλαδή για μια διαχρονική και γενικευμένη κατάντια , τότε φίλε μου πολύ κορόιδο με έπιασες που έκατσα και σου απάντησα και μάλιστα τέτοια μέρα.
Κατά τα άλλα, αφού τη γιορτή της γονιμότητας την κάνανε γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου και του έρωτα , ερωτευτείτε γιατί χανόμαστε.
ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ
apo mpoyrdes kai filosofies exoyme xortasei ta teleytea 25 xronia.as ksekoympisthoyn epiteloys ta fantasmata toy parelthontos arketa konomisane ola ayta ta xronia apo to megalo magazi
Υπήρχε και καλύτερη περίοδος στον Κορυδαλλό.
Οι φύλακες αισθάνονταν σιγουριά. Η κατρακύλα έχει υπεύθυνους με ονοματεπώνυμο. Η μεγάλη προσφορά κάποιων δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Ο Κορυδαλλός μαζεύεται πάλι, όσοι γνωρίζουν από φυλακές ξέρουν τη λύση και ποιός μπορεί να ξαναστρώσει τον Κορυδαλλό. Πότε επιτέλους θα μαζευτεί το παρατημένο σακάκι........
Η πειθαρχική φυλακή είναι απαραίτητη. Υπήρχαν παλαιότερα και επαρχιακές κλειστές φυλακές που έπαιξαν αυτό το ρόλο.
Τι γίνεται όποιος γράφει επώνυμα απευθείας πυροβολείτε;
Ας συνεχιστεί το κρυφτό λοιπόν αφού βλέπω ότι όπου και όταν γράψει κάποιος θα βρίζετε ή θα του δείχνουν το δρόμο της εξόδου από την υπηρεσία.
Μην σταματάς, μην σταματάς να τους................ που λέμε και στο Καραϊσκάκη.
Ρε εσείς θα μας εξηγήσει κάποιος σύντροφος για δύο κραυγαλέες περιπτώσεις ανεξήγητων συμβάντων τυχαία δεν νομίζω το 2002 στον κορυδαλλό που περιμένουν απαντήσεις Ποιός είχε την ευθύνη για την απόδραση του Πίτερ Σέντομ , και ποιος είχε την ευθύνη για την δολοφονία με υδροκυάνιο του γρηγοράκου; η ιστορία έχει γραφτεί και δεν ξεχνούμε........................
Ανώνυμε φιλόgreeklish «Νεκρομάντη»
Τα επώνυμα φαντάσματα είναι η ψυχή ή το πνεύμα ενός αλύτρωτου ή αδικημένου «νεκρού» . Για αυτό , οι «ζωντανοί» , οι υστερόβουλοι αρνητές και οι αδικήσαντες τα φοβούνται.
Τα φαντάσματα δεν έχουν φυσική – σωματική υπόσταση (αυτό άλλωστε χαρακτηρίζει τους ζωντανούς) αλλά έχουν μορφή σκιάς.
Ε λοιπόν έχεις δίκιο.
Τόσο η παλιά φυσική μου παρουσία όσο και η σκιά μου (αφού έχω πάνω από 13 χρόνια που έχω φύγει από εκεί) στο «νεκρομαντείο» όπως καταντήσατε τον Κορυδαλλό ήταν είναι και θα παραμένει βαριά.
Όπως σου είπα και προηγουμένως, οι υστερόβουλοι αρνητές και οι αδικήσαντες φοβούνται τα φαντάσματα και καλά κάνουν.
Αυτοί που γράφουν, μιλάνε, ή με οποιοδήποτε τρόπο τοποθετούνται δημόσια, αποκαλύπτονται γιατί δεν φοβούνται να κριθούν. Και βέβαια, μόνο φαντάσματα δεν είναι.
Οι ανύπαρκτοι, οι ένοχοι, οι ανυπόληπτοι και οι αρνησιδίκες , δηλαδή τα ανώνυμα ζωντανά φαντάσματα , ως φαντάσματα του εαυτού τους κρύβονται και φοβούνται.
Τελικά όμως όπως λέει και ο λαός , «από ότι φοβάσαι δεν γλυτώνεις».
ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ
Δημοσίευση σχολίου